Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Too weird to live, too rare to die.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar

Faabe McCourt
━ Member ━


Posts : 51
IC : 23

“ Character „
Leeftijd: 19
Sex: Male
Family Tree: X
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Too weird to live, too rare to die. do apr 09, 2015 1:15 am




&Bloem Aylward


Met een lege blik staarde hij zwijgend omhoog naar de lucht. De blauwe heldere lente lucht werd bedekt met een stel donkere wolken die niets meer dan onheil voorspelden. Het duurde dan ook niet lang of regendruppeltjes kwamen naar beneden gezeild. Faabe bleef roerloos in het gras liggen terwijl zijn ogen van zwart terug naar blauw kleurden en hij voelde hoe koude regendruppels neer kwamen op de huid van zijn gezicht. Faabe slikte eens terwijl tranen in zijn ogen stonden. Hij voelde zich alleen en verloren. En het weer liet hij met zich mee treuren. Het vreemde was dat Faabe niet eens een goede reden had voor dit gedrag. Het gebeurde gewoon. Het gebeurde omdat meneer zijn medicijnen weer eens niet had genomen. En nu kwam het slechte vervolg daar van naar boven. Er zaten namelijk twee vervolgen vast aan het niet slikken van zijn medicijnen. Of wel hij werd de vrolijke impulsieve hyperactieve Faabe, of hij werd de zwaar depressieve Faabe. Het was wel te raden welke van de twee nu aan bod was. Dat was dan ook de reden waarom Kiras, zijn oudere broer, hem maar bleef bellen. Faabe zijn mobiel lag naast hem in het gras. Door de regen heen hoorde hij hem af gaan. Maar Faabe nam niet op. Hij dacht dan ook niet aan de bezorgde gevoelens van zijn broer. Hoe egoïstisch het misschien ook klonk. Faabe dacht nu alleen maar aan wat er in hem om ging. Faabe snoof eens terwijl hij de regendruppels verdubbelde en het zo harder liet regenen. Faabe wilde meer van de kou voelen die het water hem bood. Het voelde goed aan. Het was op dit moment het enigste wat nog een beetje goed voelde. Faabe snoof eens terwijl de tranen inmiddels langs zijn gezicht gleden. Als de regen het enigste was wat nog goed voelde. Waarom zou hij dan nog blijven op deze wereld? Zijn gedachten gang ging op dit moment ver, erg ver de negativiteit in. Alle reden voor Kiras om Faabe te blijven bellen en op zoek naar hem te zijn. Plots viel Faabe zijn mobiel stil. Faabe merkte het en draaide zijn gezicht er naar toe. Hij zag hoe het scherm zwart was. Zwart als in dat het ding verzopen was. Verzopen.. Dat klonk niet slecht. Faabe zijn blik gleed af naar het meer waarna hij langzaam aan op stond. Hij liep naar de waterkant toe en bleef er staan terwijl hij luisterde naar de regendruppels die op het water van het meer neer kwamen. Faabe keek zwijgend voor zich uit naar zijn spiegelbeeld in het water. Wat moest dat fijn aan voelen.. Al dat koele water. Faabe slikte eens. Zou dat niet beste oplossing zijn? Hij zou langzaam aan gaan. Hij zou zich niet meer zo ellendig hoeven voelen. Plots merkte Faabe vanuit zijn ooghoeken een schim in de verte op. Faabe probeerde te zien wie het was maar hij kon het beeld niet goed scherp krijgen door de regen en de tranen in zijn ogen. Echter kon Faabe maar één persoon bedenken die door de regen heen hier naar toe zou komen om hem te vinden; Kiras. Het kwam dan ook niet in Faabe op dat het iemand anders zou kunnen zijn. ''Why are you still trying, it has no use'' Sprak Faabe verloren met het idee dat hij het tegen zijn broer had. Ondertussen drong de regen door de stof van zijn kleren heen waardoor deze beetje bij beetje doorweekt raakte.



Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Bloem Aylward
━ Member ━


Posts : 33
IC : 11

“ Character „
Leeftijd: 19 years
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Too weird to live, too rare to die. za apr 11, 2015 10:08 am


Bloem zat verveeld op haar bed en staarde naar de piano die ze inderdaad van Roman had gekregen, ze had alles gekregen wat ze maar wou. Zelfs de dingen die haar onmogelijk had geleken. Even dacht ze terug naar de eerste dag of beter gezegd de eerste paar uur. Maar die gedachten verbande ze meteen weer uit haar hoofd. Ondanks dat ze alles had voelde ze zich hier totaal niet thuis, ze wou nog steeds naar huis toe al zei ze tegen Roman van niet. Als iemand aan hem zou vragen of ze nog naar huis wou dan zou hij overduidelijk nee zeggen. Een zachte zucht verliet haar lippen waarna ze zich van haar bed afstapte waar door ze meteen in haar pumps terecht kwam.

Het was overduidelijk dat ze hier een van de kleinste was als je niet naar de kinderen keek die hier af en toe al rond liepen. Bloem greep haar leren jasje van haar bed af, waarna ze hem aan trok. Meteen liep ze door naar de deur, die ze zachtjes los deed en de gang in keek. Ondanks dat Bloem mocht gaan en staan had ze het vermoeden dat Roman haar liet volgen door een van zijn mensen. Iets waar ze voor nu geen zin in had. Zodra ze door had dat de gang volledig leeg was veranderde ze in een woestijn vosje en rende er vandoor. Eenmaal de gang om bleef ze even stil staan om te luisteren of de kust veilig was. Zachtjes tippelde ze dan ook verder naar de uit gang. Het had even geduurd maar langzamer hand begon ze de weg te vinden het was zeker wel eens gebeurt dat ze was verdwaald maar gelukkig had ze altijd weer de weg terug kunnen vinden. Ondanks dat ze een paar mensen tegen was gekomen had ze zich goed kunnen verstoppen, waarna ze de vrijheid voelde. Bloem schoot er vandoor zodra ze buiten was en rende zo snel als ze kon.

Het duurde niet lang voor ze een keuze had gemaakt naar waar ze heen wou gaan. Soulsilver, een plek waar ze graag naar toe kwam en het nog best vaak deed. Het duurde niet lang voor er zachte druppels op haar vacht terecht kwam waar door ze geschrokken stil bleef staan. Ze keek even omhoog en zag hoe de wolken zich vormde en steeds meer werden. De gedachten aan regen wou haar meteen naar huis terug sturen maar toch was ze benieuwd waar door het regen kwam. Het kon niet door de natuur komen. Was het misschien een Warlock, die gedachten maakte haar net iets te nieuwsgierig waar door ze 'dapper' door zette en niet veel later door weekt bij het meer aan kwam.

Door het harde en dichte regen kon ze niet veel zien maar ze hoorde overduidelijk hoe iemand dicht bij het water kant stond. Zonder aarzelen veranderde Bloem terug tot mens en trok haar doorweekte jurkje goed die nu irritant aan haar lichaam leek te plakken. Wat was ze voor nu blij dat alleen de rok van haar jurkje wit was en niet de boven kant die een zwarte kleur had. ''Why are you still trying, it has no use'' Wat verbaast hield ze haar hoofd schuin toen de persoon sprak waar door haar ogen over de omgeving gleden maar niemand was hier verder behalve deze vreemdeling en haar zelf. "I don't know what you mean, but everything has use," na deze woorden liep ze langzaam zijn kant op en liet haar blik over de gestalte gaan. "Is everything alricht?" vroeg ze voorzichtig door dat ze de sfeer aan kon voelen die hier hing. Het was te triest dat kon elk persoon aanvoelen. Maar misschien was dit meer haar dierlijke instinct. "My name is Bloem, and i really think you need to get away form the water?" Ze zette zich naast hem neer en staarde net zoals hem naar het water, naar het spiegelbeeld waar ook zij nu in stond. Het duurde niet lang voor ze zich naar hem om draaide en zachtjes zijn hand pakte in de hoop dat hij met haar mee zou gaan.
Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Faabe McCourt
━ Member ━


Posts : 51
IC : 23

“ Character „
Leeftijd: 19
Sex: Male
Family Tree: X
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Too weird to live, too rare to die. za apr 11, 2015 1:58 pm





Verloren staarde Faabe naar de schim die in de regen te zien was en steeds maar dichterbij kwam. Faabe was er vanuit gegaan dat de schim Kiras was die naar hem opzoek was. Faabe wilde hem niet in de buurt hebben. Kiras zou hem alleen maar dwingen om medicijnen te nemen. Alsof dat de situatie beter zou maken. Zijn broer begreep 't gewoon niet. Nooit gedaan ook. 'I don't know what you mean, but everything has use' Zei een stem. Faabe zijn ogen verwijdde wat. Dat was Kiras zijn stem niet.. Het klonk veel vrouwelijker. Wie was die persoon die nu op hem af kwam? De dame die al net zo doorweekt was als hij, en nog wel enkel in een jurkje stond kwam naast hem staan. 'Is everything alright?' Vroeg ze voorzichtig. Faabe schudde meteen zijn hoofd en glimlachte flauwtjes terwijl hij zijn blik afweek naar het meer. ''I could drown myself in there''' Reageerde Faabe. Er lag een trilling in de toon van zijn stem, dat maakte dat hij van streek en verward tegelijk klonk. Het meisje richtte zich voor een moment ook op het meer waardoor ze beide in hun spiegelbeelden keken. Faabe slikte waarna zijn blik langzaam aan wat vragend werd. Waarom zou het meisje bij hem in de regen willen komen staan? Ieder ander zou toch zo snel mogelijk maken dat hij of zij thuis kwam. Waar je een onderdak had en het warm was. Het meisje stelde zich voor als Bloem en ze zei hem dat het beter was om weg te gaan van het water. Faabe schudde meteen zijn hoofd. Nee dat was het niet. Nee hij wilde een worden met het water, zich laten opslokken om vervolgens te verdwijnen. Dat voelde nog altijd het beste om te doen. Plots werd zijn hand vast gepakt. Faabe schrok er van. Zo erg dat een bliksemflits door de lucht heen schoot. Elk schrijntje emotie dat hij nu voelde had invloed op het weer. Meteen stapte Faabe van haar en het water vandaan. Hij hield daarbij zijn handen op om aan te geven dat ze op afstand moest blijven. ''Now I get it, you are a friend of my brother right? He sended you to get me back home.'' Zei Faabe tegen haar. Hij slikte eens. Was zijn broer echt zo laag dat hij nu een lief meisje op hem af stuurde? Blijkbaar. Maar Faabe trapte er niet in, nee hij zou niet terug naar huis komen.




Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Bloem Aylward
━ Member ━


Posts : 33
IC : 11

“ Character „
Leeftijd: 19 years
Sex: Female
Family Tree:
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Too weird to live, too rare to die. wo apr 15, 2015 10:32 am


''I could drown myself in there'' bloem liet haar blik naar de jongen gaan en bekeek hem even. Was hij echt van plan zelfmoord te plegen. Haar blik ging langzaam weer naar het meer toe terwijl ze er naar keek. Nu het zo slecht weer was had het eerlijk gezegd een wat enge uitstraling gekregen. In plaats van de vertrouwde mooi meer zoals zij het kende. "Yes you can do that, but I don't think it is a nice way to die," bekende ze eerlijk.

Het leek haar niet fijn om omringt te zijn met water en langzaam de macht kwijt te raken terwijl ze steeds minder zuurstof kreeg en uiteindelijk haar mond open moest doen om lucht te krijgen en dan water binnen zou krijgen om uiteindelijk te stikken in het water. Een rilling gleed over haar lichaam heen terwijl ze er aan dacht. Nee dat was zeker geen fijne manier om te gaan sterven. Zodra ze zijn hand pakte was er een bliksemflits te zien in de lucht, hij was dus de persoon die het weer kon manipuleren. Al maakte hem dat wel erg gevaarlijk. Heel erg gevaarlijk zelfs, maar bloem besloot echter om bij hem te blijven en nog niet terug te gaan naar Roman.

Daar had ze totaal geen zin in. Nu nog niet in elk geval. Zodra hij van haar weg stapte liet ze zijn hand los en keek hem aan. Zodra hij aangaf dat hij niet wou dat ze in zijn buurt kwam bleef ze staan waar ze stond en keek hem alleen maar aan. ''Now I get it, you are a friend of my brother right? He sended you to get me back home.'' Bloem keek hem aan en schudde haar hoofd. Had hij een broer dan? Ze kende deze hele jongen niet laat staan zijn broer waar hij het nu over had. "I don't know your brother or you, To tell you the truth i don't even have any friends anymore. Not since I live with Roman. He is kind of my boss," oke dat klonk meteen al weer raar maar het was de waarheid.

Om een of andere reden leek Roman haar in zijn macht te hebben en leek hun relatie een soort van op die van een huisdier en zijn baasje. "But hey, if you wanna die go ahead. It's your life not mine. I just wanted to be nice that's all," na deze woorden ging ze in het zand zitten met haar rug naar hem toe en staarde naar het water. "Where are you waiting for, I won't stop you. I only will watch t make sure no one will stop you," waren haar woorden terwijl ze naar hem om keek.
Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Faabe McCourt
━ Member ━


Posts : 51
IC : 23

“ Character „
Leeftijd: 19
Sex: Male
Family Tree: X
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Too weird to live, too rare to die. wo apr 15, 2015 6:32 pm






Het meisje genaamd Bloem schudde haar hoofd nadat Faabe de conclusie had getrokken dat ze een vriendin van zijn broer was en zij hem naar huis zou lokken. Maar nee, Bloem gaf aan van niet. 'I don't know your brother or you, To tell you the truth i don't even have any friends anymore. Not since I live with Roman. He is kind of my boss,' Vertelde ze erbij. Faabe liet zijn handen langzaam aan zakken en keek wat verbaasd naar haar. Oke dat verhaal klonk niet bepaald alsof het uit de duim was gezogen. Al klonk het wel wat vreemd dat ze bij haar 'baas' zou wonen. Haar baas als in? Was ze zijn dienstmeisje of?  In ieder geval wist Faabe nu wel dat ze niet bij zijn broer hoorde. 'But hey, if you wanna die go ahead. It's your life not mine. I just wanted to be nice that's all' Bloem zette zich met die woorden in het zand neer. Faabe keek wat verbaasd naar haar door de plotse woorden waarna hij zijn ogen eens half sloot.  'Where are you waiting for, I won't stop you. I only will watch to make sure no one will stop you,' Faabe wende zijn blik even af. Zou hij het echt doen? Faabe zijn blik gleed terug naar het meisje. Plots begon zijn hartslag sneller te slaan. Alsof zijn lichaam zich ineens vol energie pompte. Hij begon zich opgewekter te voelen. The perks of having bi polar; Als je je goed voelde. Voelde je je ook heel erg goed. Ookal wilde Faabe er nog steeds niet aan toe geven dat hij het had. Langzaam aan liep hij naar haar toe waarna hij naast haar neer plofte op de grond. ''Sometimes, I just feel really down. I don't know why it's weird. But I feel better now'' Sprak Faabe nu dan ook met een opgewektere toon in zijn stem. Het was niet alleen aan Faabe zijn gedrag te merken dat hij zich beter voelde. Ook het weer veranderde met opslag. De wolken trokken uit een en verdwenen langzaam aan waarbij de regen dus ook ophield. Felle zonnestralen wierpen zich op hen en de omgeving en een warmere gevoelstemperatuur kwam daarbij terug. Faabe zijn blik ging even omhoog naar de lucht waarna zijn blik naar hun kleren ging. ''I guess I should say sorry for that'' Zei Faabe met een flauw glimlachje tegen Bloem waarbij hij zachtjes aan een mouwtje van haar jurkje trok. ''I'm Faabe by the way'' Voegde hij er nog even snel aan toe aangezien het meisje zich allang had voorgesteld en hij niet. Faabe zijn blik ging naar haar gezicht. ''So your living with your boss? Do you like work for him as a maid or something?'' Vroeg Faabe nu. Ja bij zijn opgewektere gedrag kwam ook meer spraak. Faabe was een stuk socialer als zijn 'up' momenten tevoorschijn kwamen. Al dacht hij dan niet altijd na bij al zijn woorden.



Terug naar boven Ga naar beneden
 

BerichtOnderwerp: Re: Too weird to live, too rare to die.

Terug naar boven Ga naar beneden
 
 

Too weird to live, too rare to die.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

 Soortgelijke onderwerpen

-
» Long live ... this new place. [Topaz]

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Soulsilver :: Soulsilver :: Ironbarrow-