Profile
you are not logged in or registered.

(LOG IN||REGISTER)


INBOX // PROFILE
Welcome
Welkom op Kaechan RPG, dé online rpg waar je een warlock of een shapeshifter kunt zijn.
Sluit je aan bij Family Trees of ga zelf op onderzoek uit in Griffinbeach, Soulsilver, Woodley of Oldbrook.

"A masquerade of Heroes"

14-04-2015 ~ Nieuwe Regels FC

27-03-2015 ~ Kaechan 2.0 Plot.

27-03-2015 ~ New Layout.

23-03-2015 ~ Kaechan 2.0 [Site]

Family Trees
The Elite.
The Venom.
None.
None.
None.
Apply here for a Tree
Census
WARLOCKS
ADULTS 9 26
TEENAGERS 4 3
SHAPESHIFTERS
ADULTS 11 21
TEENAGERS 4 5
TOTAAL 28 55
Season
season: spring / seizoen: lente
Switch Character
Charactername
Password


Credits
©2014-2015 KAECHANRP is ontworpen, bedacht en gecodeerd door JUNG DAEHYUN , gehost op een FORUMOTION forum.
Met dank aan Peter, Kim, Rose, Vance en Michelle voor het helpen met een enkele code / tekst / images.
©opyrights reserved to the original artists!

Dit forum werkt het allerbest op:

google chrome

Maar werkt ook prima op:

firefoxinternet explorersafari

Deel | .
 

 Smells like Teen Spirit

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : 1, 2  Volgende
AuteurBericht
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Smells like Teen Spirit di okt 21, 2014 5:09 pm



KAILEE

Load up on guns; bring your friends, it's fun to lose and to pretend, she's over-bored and self-assured, oh no, I know a dirty word
Hello, hello, hello, how low
Voor een keertje had de jonge, blonde jongen zijn kamer en gitaar achtergelaten, en ingeruild voor het meer. De geur van Teen Spirit zou waarschijnlijk nog wel een tijdje op zijn kleine kamertje blijven hangen. Met een glimlach op zijn gezicht dacht hij aan zijn kamer, volgekladde muren, vol tekekingen, met stiften en potloden op het behangpapier aangebracht, de vuile koelkast, en dan vooral de deo-mist die tegen het plafond kleefde. Hij gebruikte echt te veel Teen Spirit. Hij had niets met de buitenwereld, hij vond het eigenlijk meer een vuile plaats, want mensen waren toch allemaal stomme egoïsten. Het water omhelsde zijn twee ontbloote onderbenen, terwijl hij zijn tenen boven water liet piepen. Toen hij naar deze plek gelopen was, had hij vol afkeer gekeken naar de koppeltjes die elkaar half stonden op te vreten in steegjes, en asociale tieners die met hen mobiel tegen hen oor stonden, of die volop games aan het spelen waren erop. Hij snapte hen niet. Met zijn -meestal gestreepte- pull en gescheurde broek was hij zo anders als al die elektronica verslaafde tieners. Enkel in een opzicht was hij net hetzelfde: Roken en drinken, en misschien wel drugs. Maar dat feit negeerde hij liever, omdat hij het niet fijn vond te beseffen dat hij gelijk zou zijn aan de doorsnee tiener. "Humans are stupid. I'm ashamed to be human." stond op zijn schoolboeken, op zijn kaften, het stond op een wit shirt waar hij met viltstiften het op geschreven had. Pech. Met een sigaret tussen zijn lippen geklemt keek hij over het meer uit. Het water week een beetje toen hij zijn benen bewoog. Kai wierp zijn felblauwe ogen even naar de hemel, en voelde zijn blonde haar over zijn schouders vallen. De rook die van zijn sigaret kwam vermengde zich met de lucht, en de jongeman hoorde iets achter zich, waardoor hij omkeek. "Hi." zei hij kort, twijfelend en lichtelijk ongeïnteresseerd.
© Isa

Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 21, 2014 5:29 pm


|


Het zonlicht liet het gras glinsteren door de ochtenddauw die er nog boven hing. Met een lichte grijns liep Eevy door het veld heen. Al haar vier poten waren nat en haar vacht had zich iets uitgezet om de warmte die ze had vast te houden. Het was heerlijk om zo in de vroege ochtend door de natuur heen te lopen. Weinig anderen zouden er zo over denken. Eevy wist dat, maar deerde haar er niet aan. Waarom zou zij zich er iets aan van trekken wat anderen van haar dachten? Ze deed immers waar ze zin in had en had geen 'anderen' waar zo ook maar een greintje om gaf. Ze was een loner en op dit moment wou ze niets liever. Ze was op haar weg richting het meer waar ze wat water wou gaan drinken, aangezien haar keel voelde als een schuurspons.

De witte wolvin met kristal blauwe ogen bleef kort stil staan toen een zonnestraal haar snuit bereikte. Kort dacht ze aan haar verleden. Zou ze ooit erachter komen wat er voor die ceremony was gebeurd? Wou ze dat eigenlijk wel weten? Wat deed het er eigenlijk nog toe. Misschien beïnvloedde het verleden haar later wel, maar nu had ze er nog geen last van. Ze had een goed leven gehad bij de roedel, maar was ook wel blij om weer op vrije benen te staan. Doordat Eevy zoveel had mee gemaakt met wolven hoefde ze ook niks van de mensen. Ze had ook nog maar nauwelijks mensen ontmoet en ging ze ook echt niet opzoeken, maar daar kwam al snel verandering in.

Een scherpe geur van een sterke luchtje liet haar neus vleugels trillen. Eevy haar snuit betrok serieus en licht geïrriteerd. Wat was dit nou weer voor een lucht? Nieuwsgierigheid bekroop haar, maar ze wist niet goed wat ze ermee aan moest. Ze besloot om haar weg verder te zetten, maar naarmate ze dichterbij kwam des te sterker de lucht werd. Eevy snoof eens minachtend toen ze de code kraakte en merkte dat het hier om een mens ging. Ze besloot om voor een keer weer terug te keren naar haar mensen lichaam. Haar vacht werd verruild voor een lichte huidskleur met witte blonde lokken, maar de kristal blauwe ogen bleven op haar gezicht. Het waren dan ook de enige die echt aandacht trokken. Voor de rest had ze een simpele witte rok aan met een wit topje. Niks bijzonders. Met een traag tempo liep ze de bomen voorbij en kreeg toen de rug van een jongeman te zien. De jongeman keek om. "Hi." zei hij licht twijfelend en ongeïnteresseerd. Eevy bleef stil staan. "Hi," weerklonk haar heldere stem, even ongeïnteresseerd. Ze ging naast de jongen zitten en staarde kort naar het meer dat voor hen lag. Een bries stak op en streek langs haar gezicht. De nieuwsgierigheid ging echter niet weg en langzaam keek ze de jongen weer aan. Het was lang geleden sinds ze een mens weer had gezien. "Dus.. Ben je ook zo egoïstisch en gestoord als de meeste mensen?" vroeg ze op een droge toon, maar een grijns verraadde haar.




Laatst aangepast door Eevy op di okt 21, 2014 8:41 pm; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 21, 2014 6:00 pm



KAILEE

Load up on guns; bring your friends, it's fun to lose and to pretend, she's over-bored and self-assured, oh no, I know a dirty word
Hello, hello, hello, how low
"Hi," Zij klonk net zo ongeïnteresseerd als hem, maar dat deerde hem niets, hij moest toch niets van mensen hebben. Ze ging naast hem zitten, en hij keek weer over het meer uit, om het beeld van haar te verwerken. Een meisje met wit haar, en witte kleding, een witte rok en een witte top. "Dus.. Ben je ook zo egoïstisch en gestoord als de meeste mensen?" Hij knikte, en voelde dat ze naar hem keek. Hij bleef knikken, en spatte wat water omhoog. "Ja. Net zo egoïstisch als jij bent. En als dat iedereen is. Iedereen is egoïstisch, zelfs God is egoïstisch. Dus, kort geantwoord, yup, ik ben net zo egoïstisch." Hij rookte verder van zijn sigaret en blies de rook weg van het meisje, zodat ze geen rook in haar gezicht zou krijgen. Hij wist hoe vervelend het is als je niet rookt, om rook in je gezicht te krijgen. Ook al grijnsde zij, hij nam de vraag serieus, en daar had hij geen spijt van, Kai was nu eenmaal een redelijk serieus persoon, een eenzame, serieuze verschijning. "Iedereen is een egoïst, Miss." Hij glimlachte een waterige glimlach terwijl hij in haar ijsblauwe ogen keek. "Iedere wilt zijn Engel die hem of haar uit zijn persoonlijke Hel haalt, en hem of haar de Hemel laat zien. Eenmaal die Engel gevonden wilt je h'm niet meer laten gaan. Best egoïstisch, niet?" Kai rookte verder, en wreef een lok haar uit zijn gezicht, om opnieuw een haal te nemen van zijn sigaret. "Nevermind." Hij kuchtte, en staarde terug weg, over het meer heen, om zich te focussen op een boom aan de overkant.
© Isa

Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 21, 2014 9:30 pm



De jongeman knikte alleen maar op Eevy's vraag. Schonk haar nog geen blik waardig. Hij bleef kijken naar het water, knikte en spatte wat water op. Eevy echter bleef hem aankijken. Ze wou immers wel wat woorden uit zijn mond horen. Ze was bijzonder erg gefascineerd met hoe de jongen eruit zag. Hij straalde iets uit waardoor hij zichzelf probeerde te onderscheiden van de rest. Alsof hij graag alleen zou zijn. Eevy begreep dat gedrag wel, maar wist niet zeker of de jongeman het wel zo had bedoeld. De grijns verdween kort van Eevy's gezicht en keek kort weg, waarna ze op keek toen de jongeman begon te praten. "Ja. Net zo egoïstisch als jij bent. En als dat iedereen is. Iedereen is egoïstisch, zelfs God is egoïstisch. Dus, kort geantwoord, yup, ik ben net zo egoïstisch." Eevy grijnsde opnieuw en mompelde iets. Ze merkte nu pas op dat de jonge een sigaret in zijn hand had. Hij nam er een trekje van en blies de rook in tegen gestelde richting van Eevy weg. Het was een simpel goed iets. Hoe kwam het dat de jongeman aardig was, maar toch zo afstandelijk deed? Eevy grijnsde bij haar eigen vraag. Waarom zou ze in hemelsnaam om iemand anders geven? Zoals de jongeman zei, iedereen was egoïstisch en ook zij was dat. De jongeman keek haar serieus aan. "Iedereen is een egoïst, Miss." Een waterige glimlach sierde rond zijn lippen. Kort trok Eevy een wenkbrauw op, maar liet het al snel weer varen. "Iedere wilt zijn Engel die hem of haar uit zijn persoonlijke Hel haalt, en hem of haar de Hemel laat zien. Eenmaal die Engel gevonden wilt je h'm niet meer laten gaan. Best egoïstisch, niet?" vervolgde de jonge. Eevy keek weg van de jongeman en keek voor zich uit naar het meer. Kort dacht ze na over wat de jongeman zei. Ze wou erop reageren maar toen zei de jonge: "Nevermind." en hij kuchte. Eevy richtte haar blik weer op de jonge, maar nu was hij juist diegene die weg keek. Eevy besloot daarom ook maar weer haar blik op het meer te richtte.

Opnieuw dacht ze na over wat de jonge had gezegd. "You're being pretty serious about," sprak ze kort haar gedachtes uit. Ze grinnikte lichtjes, waarna ze op stond. Ze nam een paar stappen met haar voeten het water in. Kort draaide ze een rondje, waarmee wat water dan ook opspatte. Ze richtte zich weer op de jongeman. "Is living in hel not far more fun?" Een lichtte grijns sierde rond haar lippen. "But then again.. What's hel and what's heaven like? Nobody knows," Ze keek weer weg en ging zitten op een hoger gelegen steen die grensde aan het water. "The world may be black and white, but there will be always a tint difference in it." Kort keek ze omhoog naar de lucht. Ze trok haar ogen tot spleetjes en haar gezicht betrok licht serieus. Ze zuchtte eens en stond weer op. Ze kon nou niet echt tot rust komen, zoals ze had gewild. Kennelijk was ze nog niet echt gewend om zoveel als mens rond te waggelen. Ze liep weer richting de jongeman toe en nam weer plaats naast hem. "Toch vind ik het best zwart hoe je over alles denkt. Alsof je heel graag alleen wilt zijn," sprak Eevy en keek de jongeman weer aan. Eerlijk gezegd had ze niet verwacht dat ze zo'n gesprek zou hebben met de jongeman.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit do okt 23, 2014 8:10 pm


"You're being pretty serious about," Hij hoorde een gegrinnik, en zag dat er iets bewoog in zijn ooghoek. Ze liep het water in, een beetje toch, en draaide een rodnje, waardoor ze water opspatte, wat op zijn ontblote knieën landde, zijn knieën deed opzij schuiven. "Is living in hel not far more fun?" Grijnsde zij, en hij opende hoofdschuddend zijn mond, maar zij begon alweer te spreken. Vrouwen! Nooit zwegen ze. "But then again.. What's hel and what's heaven like? Nobody knows," Ze ging opnieuw zitten, en hij zuchtte geërgerd.  "The world may be black and white, but there will be always a tint difference in it." Hij rolde zijn ogen, deze weg had hij niet op gewild, echt niet. "Toch vind ik het best zwart hoe je over alles denkt. Alsof je heel graag alleen wilt zijn,"  De witharige dame keek hem aan, en hij haalde met een verveeld gezicht een schouder op. "Ik weet precies wat Hel is en wat de Hemel. Ik weet perfect hoe ze zijn. En iedere kleur die je ziet, rood, geel, blauw, groen, het zijn gewoon allemaal andere soorten zwart en wit. Ik zie het leven misschien zwart, maar ik ben gewoon een realist." Hij besefte dat hij zichzelf niet had voorgesteld, maar na zo'n gesprek te hebben met haar, had hij niet echt zin om te zijn naam te vertellen. Hij liet zich achterover vallen met zijn voeten in het water en zijn hoofd op zijn rugzak. Een plectrum prikte tegen zijn bovenbeen, en hij graaid het uit zijn broekzak om in de tas te stoppen. "Zie jij dan een regenboog in het leven?"
Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit do okt 23, 2014 8:44 pm




Eevy bewoog wat in het rond, terwijl ze zei hoe ze over de stelling van de jongeman dacht. Echter kreeg ze wel door dat de jongen daar niet op had gehoopt. Ze hoorde hem een paar keer moeizaam zuchten. Deerde Eevy zich eraan? Nee. Als de jongen wou dat ze stopte moest hij zelf maar oprotten of met geweld haar het zwijgen opleggen. Eevy was wel wat gewend en ging geen gevecht uit de weg. Eevy keek hem aan, terwijl hij eens onverschillige zijn schouder ophaalde. Alsof hij er niet om gaf. Hij wou juist diegene die er verder op in was gegaan. Als hij geen gesprek had gewild moest hij maar vertrekken. Eevy was altijd al alleen en had geen moeite om dat nog wat langer vol te houden. "Ik weet precies wat Hel is en wat de Hemel. Ik weet perfect hoe ze zijn. En iedere kleur die je ziet, rood, geel, blauw, groen, het zijn gewoon allemaal andere soorten zwart en wit. Ik zie het leven misschien zwart, maar ik ben gewoon een realist." sprak de jongen. Eevy grinnikte. "Een realist of een pessimist," sprak Eevy. Ze keek over het meer heen, terwijl ze via haar ooghoek zag hoe de jongen comfortabel ging leggen en zijn voeten in het water liet zinken. "Zie jij dan een regenboog in het leven?" Eevy keek de jongen weer aan en zag hoe hij een plectrum uit zijn broekzak viste. Een lichte grijns sierde nog steeds rond haar lippen. Ja zij vermaakte zich wel. Dat de jongen zich irriteerde aan haar maakte haar weinig uit. Waarschijnlijk zorgde het er juist eerder voor dat ze nog meer plezier kreeg in de manier waarop ze sprak. "Natuurlijk niet. Alle kleuren bij elkaar zorgt immers nog altijd voor zwart," reageerde Eevy op de jongen. Ze hief haar knieën op en liet haar ellebogen erop steunen om vervolgens haar hoofd in haar handpalm te laten rusten. Voor een korte tijd bleef Eevy stil. Niet wetend wat te moeten zeggen. Een kleine bries stak op en liet haar haar doen opwaaien. Een lichte rilling ging over haar heen, alle helemaal doordat ze net in het water had gestaan en het niet super warm was vandaag. Plots herinnerde ze zich dat ze de plectrum bij de jongen had gezien. "Speel je gitaar?" vroeg ze, zonder om te kijken naar de jongen.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit do okt 23, 2014 9:05 pm


"Een realist of een pessimist," Hij keek haar even aan, en knikte toen. "Nee. Ik ben beide. Vergeet die 'of', ik ben realist én pessimist." Kailee trok zichzelf terug op en vouwde zijn benen in kleermakerszit, zodat hij rechtop zat en zijn schouders wat kon laten hangen, terwijl hij haar aankeek. Hij fixeerde zijn felblauwe ogen op het meisje, en probeerde door haar blik heen te kijken. Ze was mysterieus, en hij hield er net zo veel van als hij het haatte: Heel erg. Hij vond mysterieuze mensen interessant, maar hij haatte het als ze te lang mysterieus bleven. "Natuurlijk niet. Alle kleuren bij elkaar zorgt immers nog altijd voor zwart," reageerde zij op zijn vraag of zij haar leven als een regenboog zag. "Nee," reageerde hij fel. Hij haatte het ook als mensen daar fouten om maakten. "Het wordt bruin, niet zwart. Je moet zowieso een beetje zwart toevoegen om het zwart te krijgen. Anders wordt het gewoon heel erg donkerbruin." Hij reageerde fel als het op kleuren aankwam. Dat kwam omdat hij een artiest was, en altijd met kleuren en geuren en vormen bezig was. "Speel je gitaar?" Hij rolde zijn ogen om en wierp een blik op de steen onder haar, om vervolgens toch weer op te kijken naar haar. "Nee ik heb dit gewoon als moordwapen bij." ketste hij naar haar. Hij voelde zijn stem over het water naar haar te varen. Natuurlijk speelde hij gitaar. Waarom zou je anders een plectrum hebben?
Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit do okt 23, 2014 9:20 pm



De jongen keek haar aan, waarna hij zei: "Nee. Ik ben beide. Vergeet die 'of', ik ben realist én pessimist." Eevy grijnsde en knikte eens. Ze ging er verder niet over argumenteren. Zij vond het best wat hij vond. Zolang hij maar niet ging proberen om Eevy van mening te veranderen. Ze voelde de kijkers van de jongen op haar brandde. Eevy keek hem aan met een neutrale blik. Ze wou geen eens woorden aan de irritatie verspillen die ze voelde. De irritatie verdween echter al snel toen de jongen de conversatie verder zette en vroeg of Eevy dan alles in regenboog kleuren zag. Eevy reageerde erop met; het word toch zwart. "Nee," reageerde de jongen fel. Eevy keek wat verbaasd op, maar daarna fonkelde haar ogen alweer plezierig op. Had ze een gevoelige snaar geraakt? "Het wordt bruin, niet zwart. Je moet zowieso een beetje zwart toevoegen om het zwart te krijgen. Anders wordt het gewoon heel erg donkerbruin." wees de jongen haar op de feiten. Eevy grinnikte. Nonchalant vroeg ze echter al snel of de jongen gitaar speelde. "Nee ik heb dit gewoon als moordwapen bij." ketste hij terug. Eevy grinnikte, waarna ze kort lachte. Een scheve grijns bleef rond haar lippen sieren. "Nou als dat je moordwapen is kan je beter oppassen," reageerde Eevy erop. "It can be very dangerous out here." Haar ogen laaide kort even donker op, waarna ze opnieuw kort lachte en besloot om maar weer een andere houding aan te nemen. Dit keer ging ze zo comfortabel mogelijk liggen op de steen, voor zover dat mogelijk was. Ze keerde zich tot de jongen en begon hem te studeren. Licht trok ze een wenkbrauw op. Haar handen ondersteunde haar hoofd, terwijl haar ijsblauwe kijkers over de jongen heen gleden. "Dus.. mijnheer is snel op zijn teentjes getrapt, speelt gitaar en kan er niet tegen als kleuren verkeerd worden opgevat? Oh en natuurlijk is hij erg pessimistisch én realistisch," concludeerde Eevy en bij haar laatste woorden knipoogde ze eens voor de grap. De welbekende grijns sierde alweer rond haar lippen. Ja. Dit was behoorlijk leuk.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit za okt 25, 2014 2:15 pm












Hij hield er niet van dat zij de hele tijd aan het grijnzen was, het gaf hem een gestresseerd gevoel. Alsof ze niets wat hij zei serieus nam, en dat had hij niet graag, want hij werd graag serieus genomen, hij was heel erg serieus voor een zeventienjarige persoon te zijn. De brtale manier waarop zijn terugstaarde wou hem doen zuchten, en een steen over het meer spijten, maar Kai deed niets, hij zat gewoon in stilte, en bleef naar haar kijken zolang zij ook terug bleef staren. Hij zag dat zij duidelijk verbaasd was toen hij fel reageerde over de kleuren, en hoorde haar grinniken toen hij zei dat zijn plectrum zijn moordwapen was. "Nou als dat je moordwapen is kan je beter oppassen," zei ze, en hij haalde zijn schouders op. "It can be very dangerous out here." De lach die probeerde de duisternis van haar gezicht af te houden deed hem kort huiveren, maar hij drukte dat weg en keek haar aan. Ze ging op de steen liggen, en het woord 'onelegant' schoot door zijn hoofd toen hij haar zo zag 'liggen', zover dat op de steen kon. Ze bestuurde hem, hij voelde haar ogen, maar het maakte hem -zoals zoveel- niet uit. "Dus.. mijnheer is snel op zijn teentjes getrapt, speelt gitaar en kan er niet tegen als kleuren verkeerd worden opgevat? Oh en natuurlijk is hij erg pessimistisch én realistisch," haar knipoog deed hem niets, en de kille uitdrukking op zijn gezicht veranderde niet, enkel een spiertje onder zijn rechteroog bewoog. Weer een grijns van haar. "Ja." antwoorde hij enkel, en keek naar haar. "Mevrouw stelt debiele vragen over bijvoorbeeld plectrums en gitaar spelen, kan niet om met kleuren, draagt veel wit en heeft een probleem met een grijns van haar gezicht houden? Duidelijk." hoorde hij zichzelf zeggen.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit za okt 25, 2014 2:53 pm




Eevy genoot nog altijd van haar onderonsje met de jongen. Ze wist zijn naam niet eens, laat staan waar hij vandaan kwam of hoe oud hij was. Eevy gokte erop dat hij wat jonger was dan haar. Iets voor de twintig. Het boeide haar vrij weinig. De twee waren nu al niet de beste buddys. Eevy nam nauwelijks iets serieus van de jongen, wat ervoor zorgde dat de jongen zich irriteerde, wat er weer voor zorgde dat Eevy nog minder serieus nam en nog meer plezier kreeg. Ze vond het wel gezellig om zo te praten. Het doodde tenminste wat tijd. Alleen maar dieren doden verveelde ook wel eens. De jongen was niet echt van houding verandert. Hij keek haar nog altijd kil aan en in zijn ogen kon je zien dat hij geïrriteerd was. Het liet Eevy onwijs veel grijnzen. Als hij er een probleem mee had hoorde ze het wel en of ze er wat aan ging doen was onwaarschijnlijk. Ze ging haar gedrag niet veranderen voor vreemde. Eevy besloot haar gedachtes over de jongen maar eens op een rij te zetten en sprak haar gedachtes dan ook uit aan de jongen. De jongen veranderde nog steeds niet van houding. "Ja." zei hij alleen. Opnieuw grinnikte Eevy eens. Dat was simpel. Het leek erop dat hij het 'ik-doe-alsof-ik-niks-voel-maar-eigenlijk-doe-ik-het-wel-spelletje' speelde. Het was een spelletje wat Eevy vroeger ook deed. Bijvoorbeeld wanneer een wolf haar weer eens onderuit haalde als ze weer niet eens op haar hoede was, maar dat heeft haar allemaal geholpen verder in haar leven. Eevy wist natuurlijk ook niet in hoeverre ze gelijk had met haar theorie, maar het maakte haar vrij weinig uit. Ze zou het immers nooit hardop zeggen, wat ervoor zorgde dat ze nooit zeker wist of haar theorie klopte. Het waren alleen maar gedachtes, maar die gedachtes zorgden er wel voor dat de grijns rond haar lippen bleef sieren. "Mevrouw stelt debiele vragen over bijvoorbeeld plectrums en gitaar spelen, kan niet om met kleuren, draagt veel wit en heeft een probleem met een grijns van haar gezicht houden? Duidelijk." concludeerde de jongen nu op zijn beurt. De grijns werd wat groter. "Sorry hoor dat ik geen kast vol kleren heb. Het is nog al moeilijke om andere kleren te vinden in de natuur," sprak Eevy en gaf hiermee aan dat ze in het bos leefde. "Maar meneer, als je mensen haat, waarom ga je dan nog met ze om?" vroeg Eevy nu. Het was een vraag die voor de hand lag en een vraag waarvan ze wist dat de jongen er vast wel een antwoord op had. Hij moest toch een reden hebben om nog steeds bij die schepsels te behoren? Misschien om zijn leeftijd, of omdat hij niet goed voor zichzelf kon zorgen, misschien kon hij zich maar moeilijk redden in z'n uppie. En zo begon Eevy verschillende antwoorden te bedenken.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 2:50 pm




"Sorry hoor dat ik geen kast vol kleren heb. Het is nog al moeilijke om andere kleren te vinden in de natuur," Ergens voelde Kai een steek van spijt dat hij zo iets had gezegd, en daarna medelijden omdat ze in het bos leefde, want hij begreep wat er achter de zin verscholen zat. "Oh." zei hij dus ook enkel, niet in staat om meer te zeggen dan dat. "Maar meneer, als je mensen haat, waarom ga je dan nog met ze om?" Daar zat wat in, en Kailee zei even niets, en staarde naar het water. "Ik ontwijk mensen, snap je?" hij wierp vragend een blik op het meisje. "Maar omdat we allemaal egoïstisch zijn, en behoeften hebben .. We moeten sociale realties hebben met mensen, anders sterven we, weet je," Hij zuchtte, en wreef over zijn ogen. "Anders sterven we, ja .. We sterven van eenzaamheid. Plus, ik heb ook buitenlucht nodig, ik kan me opsluiten in mijn appartemantje, ja, ik kan dagenlang op de muren schilderen en tekenen, ik kan wekenlang gitaar spelen en ik kan maanden tekenen op alles wat ik tegenkom, papier, de koelkast, dat zou ik kunnen," Kai haalde zijn schouder even op. "Maar wat doe ik als mijn potloden op zijn? Als mijn gitaar's snaar springt? Of als de muren zo vol zijn dat ik ze terug wit moeten schilderen? Als mijn papier op is, als mijn eten op is, als mijn sigaretten op zijn? Ga zo maar door. Ik moet buiten komen en mensen onder ogen zien, ik ben verplicht met hen om te gaan." Voor het eerst sinds hen gesprek verscheen een waterachtig glimlachje op zijn gezicht. "Ik haat mensen niet zonder reden, mevrouw," hij wierp zijn blik weer op naar haar. "Ik haat ze omdat ze dénken dat ze je kennen. Maar dat doen ze niet. Niemand die het had kunnen voorspellen toen ik een wapen tegen mijn slaap hield." De waterachtige glimlach werd minder. "They think that they know you, they think that you trust them," Kailee zuchtte en haalde een hand door zijn haar. "If my eyes could show my soul, everyone would cry as they see me smile." Opnieuw sierde een droevige glimlach zijn gezicht terwijl hij zijn blik van haar weg liet glijden. Hij had te veel gezegd. Kailee duwde zich recht, en klopte zijn broek af. "Sorry. Ik moet jou hier niet mee lastigvallen." Hij twijfelde tussen weggaan, of blijven. Met een zucht liet hij zich weer neer vallen, en omhelsde zijn knieën, zodat hij zijn kin erbovenop kon laten rusten. "Fuck it."

Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 5:20 pm




"Oh." reageerde de jongen alleen maar op de reactie van Eevy. Ze glimlachte eens om te laten merken dat het niks persoonlijks was. Ze had er echt geen moeite mee dat ze in de natuur leefden. Het stond haar heerlijk aan. Eevy keek de jongen aan en vroeg hem vervolgens dan ook waarom hij nog onder de mensen leefden als hij ze haatten. Een stilte volgde. Misschien had ze een gevoelige snaar geraakt. Toch zei Eevy niks en wachtte af. De jongen week zijn blik af naar het water. Eevy bleef hem aankijken. Ze ging er vanuit dat er immers nog wel een antwoord kwam. "Ik ontwijk mensen, snap je?" zei de jongen en keek Eevy vragend aan. Eevy deed niks. Ze snapte dat hij mensen ontweek, maar als hij ze ontweek, waarom was hij dan niet weg gegaan toen Eevy was gekomen? "Maar omdat we allemaal egoïstisch zijn, en behoeften hebben .. We moeten sociale realties hebben met mensen, anders sterven we, weet je," ging de jongen verder en zuchtte, vervolgens wreef hij eens over zijn ogen heen. Nu begreep Eevy dan ook dat ze inderdaad een gevoelige snaar had geraakt. Een steek van schuld gevoel ging door haar heen. Had ze weer heerlijk aan gepakt. "Anders sterven we, ja .. We sterven van eenzaamheid. Plus, ik heb ook buitenlucht nodig, ik kan me opsluiten in mijn appartemantje, ja, ik kan dagenlang op de muren schilderen en tekenen, ik kan wekenlang gitaar spelen en ik kan maanden tekenen op alles wat ik tegenkom, papier, de koelkast, dat zou ik kunnen," vervolgde de jongen en hief zijn schouders eens op. Eevy gaf nog geen reactie. Er was ook geen emotie af te lezen van haar gezicht. Alleen een lichte schuldgevoel lag in haar ogen. Ze probeerde te begrijpen waar zijn verhaal heen ging. Het enige wat ze op dit moment kon doen was een luisterend oor aanreiken. "Maar wat doe ik als mijn potloden op zijn? Als mijn gitaar's snaar springt? Of als de muren zo vol zijn dat ik ze terug wit moeten schilderen? Als mijn papier op is, als mijn eten op is, als mijn sigaretten op zijn? Ga zo maar door. Ik moet buiten komen en mensen onder ogen zien, ik ben verplicht met hen om te gaan." Eevy keek licht op toen een waterige glimlach rond zijn lippen vormde. Het was geen echte glimlach. Het was een glimlach van iemand die diep in de put zat en geen uit weg meer wist. Onhoorbaar zuchtte Eevy eens. Eerder had ze nog wel gedacht de jongen een sterk persoon was, kennelijk niet. "Ik haat ze omdat ze dénken dat ze je kennen. Maar dat doen ze niet. Niemand die het had kunnen voorspellen toen ik een wapen tegen mijn slaap hield." De glimlach vervaagde. Eevy keek kort weg. "They think that they know you, they think that you trust them," hoorde ze hem zeggen. "If my eyes could show my soul, everyone would cry as they see me smile." Eevy richtte haar blik weer op de jongen. Ze zuchtte eens, terwijl ze weer zag hoe een vage glimlach rond zijn lippen sierde. Ze zag hoe de jongen op stond en zijn kleren af veegde. Zijzelf stond ook op en zette een paar passen in zijn richting. "Sorry. Ik moet jou hier niet mee lastigvallen." Eevy zag de twijfel in zijn ogen. Uiteindelijk liet hij zich weer neer vallen en krulde hij zich op. "Fuck it." kwam er nog uit, waarna een stilte volgde. Eevy keek naar het water. Het kalmeerde haar. Ze zette de vele informatie die de jongen haar had gegeven op een rijtje. Kort keek ze achterom naar de jongen. Ze wist niet wat ze moest doen. Ze kon hem advies geven, maar ze wist niet of hij daar op stond te wachten. Ze kon hem haar verhaal vertellen, maar veel drama zat daar niet in, nou ja voor haar niet. Ze ging uiteindelijk weer naast de jongen zitten. Ze legde haar hoofd neer op haar knieën en keek de jongen schuin aan. "Eevy is de naam," stelde ze zich voor. Ze glimlachte eens, waarna ze weer voor haar uit keek. "Tja.. Wat moet ik hiermee? Ik kan je mijn o zo drama verhaal vertellen. Ik kan je advies geven. Ik kan je zeggen dat je nooit iemand zult vinden die je helemaal kent en je helemaal begrijpt. Ik kan je vertellen dat je altijd alleen zal blijven en alleen zal dood gaan, maar ik twijfel of ik je daarbij mee verder help," begon Eevy en glimlachte lichtjes. Haar humeur was licht omgeslagen. Ze was van plagerig en niet-serieus, naar aardig en medelevend gegaan. Ze herinnerde zich nu echter dat de jongen daar niet op zat te wachten. "Ik als shapeshifter heb het gemakkelijk. Ik heb geen mensen nodig. Ik heb niemand nodig, alleen de natuur. Als je net zo was had ik je graag die kant van de wereld laten zien," zei Eevy en keek de jongen weer aan.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 8:06 pm




Hij voelde ogen op hem, maar hij keek niet op, hij had zijn mond moeten houden, wat was zij er nu mee, met zijn verleden, en ze kende dan nog maar amper de helft. Kailee raapte de sigaret op, die hij had laten vallen, en zette deze weer aan zijn lippen. Hij ademde de dood in en blies ze in een witgrauw wolkje uit. Het meisje kwam uiteindelijk langs hem zitten, en hij zag vanuit zijn ooghoek dat ze haar hoofd on haar knieën legde en hem aan keek. "Eevy is de naam," Haar glimlach deed hem ook kort glimlachen, en net als haar keek hij voor zich uit. "Tja.. Wat moet ik hiermee? Ik kan je mijn o zo drama verhaal vertellen. Ik kan je advies geven. Ik kan je zeggen dat je nooit iemand zult vinden die je helemaal kent en je helemaal begrijpt. Ik kan je vertellen dat je altijd alleen zal blijven en alleen zal dood gaan, maar ik twijfel of ik je daarbij mee verder help," Zij glimlachte, en hij grinnikte, want die soort van gedachten had hij iedere vrije minuut van de dag in zijn hoofd rondspoken. "Ik als shapeshifter heb het gemakkelijk. Ik heb geen mensen nodig. Ik heb niemand nodig, alleen de natuur. Als je net zo was had ik je graag die kant van de wereld laten zien," Eevy keek hem aan. "Ik heb nodig, ik weet het." fluisterde hij tegen zichzelf. "Ik heb ze nodig omdat ik zonder hen zou sterven. Toch, als zij allemaal wegwaren, had ik alles gratis, nam ik het zo mee," grijnsde hij. Shapeshifter. Als hij nou eens een Shapeshifter was geweest. Hopelijk een hondachtige of katachtige opzo. Hij zou dagen aan een stuk rennen, en als hij een menselijke gedaante aannam zou hij gewoon drinken of roken, om terug te rennen. Maar hij kon dat niet, want hij was een Warlock. Hij zuchtte, maar rookte verder, en glimlachte af en toe een beetje, omdat prettigere gedachten in zijn hoofd opkwamen. Het kwam vast door de sigaret, die verdreef altijd de pijn en verving die door de zachte rook. "Ik ben Kailee, trouwens. Noem me maar Kai als je wilt, Eevy."


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 8:24 pm




Eevy wist niet echt goed wat ze met al die informatie van hem aan moest. Zelf behoorde ze niet tot zijn verhaal. Ze kende hem nauwelijks. Ze wist niet eens zijn naam! Dus hoe kon ze weten hoe ze hem kon helpen? Eevy twijfelde zelfs nog of ze hem wel wou helpen, maar na dat hele verhaal te hebben gehoord begon er toch wat schuld gevoel zich op te stapelen. Ze had hem dan ook verteld hoe ze erover dacht. Er kwam geen advies of een bemoediging uit, alleen hoe zij erover dacht. Ze hoorde hem wat fluisteren, maar kon het niet verstaan. Ze wou ernaar vragen, maar op dat moment verklaarde de jongen zichzelf. "Ik heb ze nodig omdat ik zonder hen zou sterven. Toch, als zij allemaal weg waren, had ik alles gratis, nam ik het zo mee," grijnsde hij. Eevy keek hem kort aan, waarna ze weer voor haar keek. Haar blik gleed echter al snel weer naar de sigaret die de jongen weer vast had. Hij nam er een paar keer een trekje van, terwijl hij in een sleur van gedachtes belandde. Eevy keek naar de ronk die zijn mond verliet. De geur brandde in haar gevoelige neus. Kort keek ze weg. Ze hoorde hem zuchtten en zag hem glimlachen. Hij leek zo ver weg. Alsof hij al zo diep in een gat zag en er zelf niet uit kon komen. "Ik ben Kailee, trouwens. Noem me maar Kai als je wilt, Eevy." Eevy keek om en knikte kort. Kailee dus. Ze herhaalde de naam een paar keer in haar hoofd zodat ze de naam onthield, waarna ze haar blik weer naar voren richtte. Ze bleef kort stil. Haar gedachtes waren bij Kailee. Hoe was het gekomen dat hij zo diep was gezonken? Eevy's ogen gleden weer richting Kai en voordat ze het besefte zat ze hem aan te staren. Toen ze het besefte vormde een lichte blos op haar wangen door de beschaming die ze voelde. Ze keek weer naar voren. De dag was alweer bijna voorbij. Het begon al te schemeren. Ze voelde erg de drang om Kai te helpen. Maar zij kon er niks aan doen als hij haar niet toe liet. "Wat ga je doen?" vroeg Eevy, nog steeds naar voren kijkend. "Je kan door blijven gaan. Alle pijn verdrukken en je leven leidden totdat iemand dat ontneemt, maar je kan zelf dan ook wel zien dat je alles behalve gelukkig bent." Ze keek hem weer aan. Haar blik was iets serieus. Ze zuchtte eens. "Ik wou dat ik je kon helpen. Maar het is aan jou wat je beslist. Ik kan je vragen om hier te blijven en de tijd te nemen om gewoon te genieten van de natuur, maar dat is aan jou," zei Eevy. Ze stond langzamerhand op en klopte haar kleren weer af. In een blink van een seconden was ze veranderd in een goed gebouwde, sterke en gezonde witte wolvin. Ze keek Kai aan met haar blauwe ogen. Zonder nog iets anders te zeggen ging ze naast hem liggen.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 8:40 pm




Hij voelde dat ze weer kort naar hem keek maar hij interesseerde zich er niet voor, hij was er ondertussen we lachtergekomen dat een gesprek voeren bestond uit spreken, luisteren en elkaar aankijken met een dubbel gevoel omdat een miliseconde te lang onaangenaam staren kan worden. Uiteindelijk drukte Kai zijn sigaret uit tegen de grond, en duwde de peuk in een leeg cola blik dat hij uit zijn kapotte rugzak viste. De rugzak was echt typisch hem, volgeklad met pessimistische uitspraken, bandnamen, vooral zoals de Pixies, en ook was er op het stof getekend, allemaal met alcoholstiften, zwarte alchoholstiften. Kailee zette het blik in zijn rugzak, tussen peuken en hoopjes as, tussen zijn tekenpapieren en potloden. Zijn tas was als zijn huis, rommelig, maar je vond wel alles wat je nodig had, en dat vond hij zelf aangenaam, omdat het zijn leven aangenamer maakte. "Wat ga je doen?" Hij keek naar haar, en haalde zijn schouders op. "Je kan door blijven gaan. Alle pijn verdrukken en je leven leidden totdat iemand dat ontneemt, maar je kan zelf dan ook wel zien dat je alles behalve gelukkig bent." Ze keek hem weer aan, en ze zag er serieus uit. Voor een keer wendde Kailee zijn blik niet af, en hij keek even serieus naar haar. "Ik wou dat ik je kon helpen. Maar het is aan jou wat je beslist. Ik kan je vragen om hier te blijven en de tijd te nemen om gewoon te genieten van de natuur, maar dat is aan jou," Ze stond op en klopte haar kleren af, en Kai dacht dat ze ging vertrekken, maar dat wou hij niet, zij was de eerste in een vijftal jaar waar hij langer dan tien minuten mee gepraat had. Toch ging ze niet weg, ze veranderde in een wolvin, met een mooie witte vacht, en een sterk gebouwd lichaam. Ze keek hem even aan met haar blauwe ogen, en ging naast hem liggen. "Je hoeft niet te helpen, niemand kan helpen, toch bedankt." zei hij tegen haar. Hij wist niet goed wat te zeggen, hij wu haar complimeteren op haar vacht, ofzo, maar hij was niet eens zeker of ze hem nog kon begrijpen als wolvin. Ach, wat maakte het uit. "Kan ik niet hier blijven, ofzo, nu nog de trein naar mijn appartement nemen .. Daar heb ik geen zin in." Het was niet echt een vraag, hij besloot gewoon om de nacht hier door te brengen, hij had nog een trui in zijn rugzak steken, dus koud zou hij het haast niet hebben. "Ik blijf gewoon hier." besloot Kailee, en wierp een blik op het water dat roodachtig kleurde door de schemering.

Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 9:17 pm




Eevy had genoeg gehad van het mens zijn. Dus besloot ze om in haar vertrouwde gedaante te veranderen en werd ze de welbekende witte wolvin. Het maakte vrijwel weinig uit. Ze kon alsnog praten met hem. Het was iets wat niet alle Shapeshifters konden, je moest het jezelf aanleren. Het duurde bij Eevy dan ook even voordat ze kon praten tegen mensen in haar wolvengedaante, maar na een tijd kon ze het dan toch. Dat was wel ideaal, want zo kon ze alsnog haar conversatie hebben met Kai. Eevy ging naast hem liggen en keek naar het water. De lucht reflecteerde in het water en zorgde voor een mooi zicht. Ze keek kort naar Kai. Ze was benieuwd naar wat hij ging doen. Hij kon alle kanten op gaan. Hij kon ervoor kiezen om terug te gaan of om te blijven. Eevy kon er niets aan doen dan blijven liggen. Voor haar was het zeker dat ze hier de nacht ging door brengen. Ze had er geen problemen mee dat ze alleen zou zijn. Dat was ze immers nog altijd sinds ze de roedel had verlaten. Toch wou ze wel weer eens iemand aan haar zijden hebben als ze ging slapen. Het was gewoon zolang een gewoonte om wolven om haar heen te voelen en nu was er niets anders dan een leegte. Eevy rukte zichzelf weg van die gedachtes en richtte haar kop richting Kai. "Je hoeft niet te helpen, niemand kan helpen, toch bedankt." sprak hij. Eevy knikte eens. Het was de waarheid, maar ze kon het niet verhelpen dat ze het toch graag wou doen. "Kan ik niet hier blijven, ofzo, nu nog de trein naar mijn appartement nemen .. Daar heb ik geen zin in." stelde Kai vast. Een lichte fonkeling was te zien in Eevy haar ogen. Ze liet haar kop weer rustte op haar voorpoten. "Ik blijf gewoon hier." besloot Kai. Eevy knikte opnieuw. Ze wou erop antwoorden, maar toen schoot een bekende geur haar neus binnen. Haar neusvleugels trilde en ze schoot overeind. Ze ging haast beschermend voor Kai staan. De ,voor haar, welbekende wolven kwamen tevoorschijn. Tien wolven in totaal. Haar staart zwiepte eens licht dominant. Ze had die wolven al minstens drie maanden niet meer gezien. Kennelijk hielden ze nog altijd een oogje op Eevy sinds ze was vertrokken. Het verbaasde haar maar weinig. Immers was ze opgeleid om de volgende alfa te worden, maar had dit afgewezen en was op haar uppie weg gegaan. Kort keek ze naar achter naar Kai, waarna haar blik weer ging naar de wolven die op een paar meter afstand van hen stonden. Ze merkte hoe de wolven naar Kai keken. Alsof hij een gevaar was. Ze zag een paar wolven dan ook in een aanval positie staan en een paar gromde bedreigend. Eevy zette een stap richting de wolven en gromde eens. De grom was laag en de bedreiging was duidelijk. Haar lip trok licht omhoog en een rij vlijmscherpe tanden waren te zien. De wolven moesten Kai met rust laten. Punt. Anders zou er bloed gaan vloeien. Opnieuw gromde Eevy en zag nu dan ook dat de wolven wat naar achter deinsde, maar één wolf bleef koppig staan en keek bedreigend naar Kai. Dominant ging Eevy voor de wolf staan en overbrugde zo de laatste afstand dat tussen hen was. Ze herkende de wolf. Het was altijd één geweest die koppig was en niet snel luisterde, totdat er een gevecht was, dan wist hij waar hij stond. De wolf keek Eevy aan en zwiepte eens met zijn staart. Hij daagde haar uit. Eevy gromde opnieuw, gaf hem nog een kans om bij de anderen te gaan staan en te gaan vertrekken, maar hij greep die kans niet. De wolf gromde op zijn beurt en dat was het teken voor Eevy om op de wolf te springen en hem neer te halen. Haar poten drukte hem naar beneden en hielden hem neer op de grond. Haar tanden boorden zich in de huid van de wolf en de roestige smaak van bloed vulde haar bek. De wolf bleef koppig grommen, maar al snel veranderde dat in een zielig gejank. Eevy beet kort door, waarna ze hem losliet en hem nog eens na gromde. De wolf stond op en rende met de rest van de roedel weg. Eevy keek ze kort na, waarna ze haar lippen aflikte en het bloed doorslikte. Ze draaide zich om en besefte nu pas dat Kai er nog steeds stond. "Oh sorry..," sprak ze wat overdondert.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit zo okt 26, 2014 9:32 pm




Nadat hij zijn woorden had uitgesproken, was alles vrij snel gegaan, en niet helemaal zo vreugdevol en vreedzaam als je gewend was op een plek zoals waar zij zich bevonden. Eevy had haar kop gewoon op haar poten laten rusten, maar blijkbaar rook zij iets wat haar bekend was, en Kai dacht niet echt dat het iets goed was, hij voelde aan dat het niet goed was. Eevy's neusvleugels trilden en ze was overeind gesprongen, om beschermd voor hem te gaan staan. In een reflex was Kailee op zijn hurken gaan zitten, en liet de vingertoppen van zijn rechterhand op de grond rusten. Zo kon hij ieder moment rechtspringen en zichzelf redden, mocht dat nodig zijn. Maar ik zou Eevy hier toch niet achterlaten en zelf vluchten, want dat is laag. zei zijn stem in zijn hoofd, een een grimas verscheen op zijn gezicht. Een tiental wolven kwam tevoorschijn, en snel telde Kai hen, yup, precies tien wolven. De staart van de witte wolvin zwiepte, en Kailee vroeg zich af vanwaar dat zij de wolven kende. Duidelijk hadden ze iets tegen hem, want ze staarde hem aan, en hij besefte dat hij gevaar liep. Ze gromden naar hem, en naar haar, en Eevy ontblootte haar scherpe gebit, eentje waar Kai voor zou achteruit deinzen mocht zij die tegen hem gebruiken. Al snel had Eevy de meeste wolven weggejaagd door te grommen, maar ééntje bleef staan, en bleef grommen naar hem. Kailee wierp een kille blik naar de wolf die Eevy aan het uidagen was, want wat was dat beest dom. De witte wolvin sprong op de wolf, en Kailee deed een soort val naar achter, zodat hij een pas naar achter was gesprongen. De tanden van de witte wolf zaten in het vel van de ander, en Kai probeerde te blijven kijken, maar terwijl keek hij wat weg, hij had dit niet echt willen zien. Toen ze hem los liet, gromde ze nog eens, en uiteindelijk verdween de domme wolf samen met de roedel. Eevy likte het bloed weg, en keerde zich naar hem. "Oh sorry..," Hij liep naar haar toe, en legde een hand op haar hoofd, maar haalde die ook snel weg, omdat het zo raar was een wolvenhoofd aan te raken terwijl je wist dat het evengoed de menselijke gedaante kon zijn. "Geeft niet, het is oké." zei hij snel. "Ben jij oké? Wie waren dat?" Hij keek naar de plaats waar de wolven verdwenen waren, en hij hoorde het gejank nog steeds galmen in zijn hoofd.

Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit ma okt 27, 2014 7:44 pm




Eevy had de wolven weg gejaagd. Het mocht misschien haar oude roedel zijn, maar ze moesten ook weten wanneer ze moesten oprotten. Ze moesten niet gaan denken dat Eevy constant een babysitter nodig had om voor haar te zorgen. Ze kon prima voor haarzelf zorgen en dat bleek nu ook wel weer, aangezien ze de wolven had kunnen weg jagen. Eevy likte haar lippen en slikte het bloed door. Bij de roestige smaak van bloed besefte ze dat ze niet alleen was. Ze draaide zich om en verontschuldigde zich. Ze had niet zomaar een wolf moeten neer halen en zo moeten toetakelen terwijl Kai er nog bij stond. Het was nou niet echt iets prettigs om te zien. Eevy was het wel gewend. Ze was immers opgegroeid in een roedel en wist hoe je het beste een ander op zijn plaats kon zetten, daarbij wist ze dat de wonden die ze de wolf had aangebracht niet serieus waren en alleen een waarschuwing zou bij blijven. Kai liep naar Eevy toe en legde zijn hand op haar kop neer. Het voelde raar, aangezien dit het eerste fysieke aanraking was die ze voelde van hem. Ze keek dan ook wat verbaasd op. Sowieso voelde het raar om 'geaaid' te worden als een wolf. Het gaf een totaal andere ervaring. Echter bleek Kai dit ook al snel te beseffen en haalde hij zijn hand weer van haar kop af. Eevy keek kort weg. Wist niet goed hoe ze zich erbij moest voelen, maar schoof het allemaal maar weer opzij. "Geeft niet, het is oké." reageerde Kai op de eerder verontschuldiging. Eevy knikte eens en ging zitten. De roestige smaak van bloed lag nog steeds in haar bek en ze vermoedde zo dat dat ook niet snel zo veranderen. Kort keek ze langs Kai heen naar het water, wat er plotseling heel aanlokkelijk uitzag. "Ben jij oké? Wie waren dat?" vroeg Kai op zijn beurt. Hij had alle recht om vragen te stellen, immers moest het voor hem wel wat plotseling voor hem zijn geweest. Niet dat het voor Eevy was gepland, maar zij kon er nog redelijk mee omgaan. Ze keek kort naar achteren waar de roedel net was verdwenen. In de verte hoorde ze nog het gejank. Ze grijnsde lichtjes, waarna ze haar kop weer richtte richting Kai. "Mijn oude roedel, ze houden ervan om op me te passen alsof ik een pup ben," sprak Eevy en grinnikte eens. Ze liep langs Kai heen richting het water. Ze nam er een paar gulzige slokken van en liet de roestige smaak van bloed weg glijden. "En ja alles gaat goed. Ik ben wel wat gewend, " reageerde ze nonchalant en ging weer liggen op de plek waar ze eerder ook had gelegen. Ze wenkte Kai om ook weer te gaan zitten, mits die nog stond. "Maar als je een Warlock bent, welke kracht heb je dan? Kan je daar niks mee doen?" vroeg Eevy en ging zo weer verder op het onderwerp van hun eerder gesprek.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit ma okt 27, 2014 8:14 pm




"Mijn oude roedel, ze houden ervan om op me te passen alsof ik een pup ben," ze grinnikte, maar Kai glimlachte er niet om, want het was toch niet bepaald normaal dat je oude roedel je in de gaten hield alsof je een ontsnapte gevangene was die 7/7 in de gaten gehouden moest worden? De wolvin liep langs hem door, naar water toe, maar de jongeman lette er niet op, hij keek niet om naar haar, en bleef gewoon kijken naar de plaats waar de wolven verdwenen waren. Hij hoorde dat het water bewoog, het klonk natuurlijk niet luid, maar hij merkte het, en wist dat ze de bloedsmaak uit haar mond probeerde te krijgen. Kailee zei niets, en bleef nog steeds gewoon zitten. "En ja alles gaat goed. Ik ben wel wat gewend," Hij bromde maar wat, wat zei als 'Oké' moest zien, want hij had er niets op te zeggen. Hij twijfelde er niet aan dat ze wat gewend was, maar hij vroeg zich af wat. Ze had waarschijnlijk veel wolven elkaar zien vermoorden, en ze had waarschijnlijk doodbloedende prooien gezien. Nog veel meer, durfde hij te wedden. De nonchalante toon waarop ze het zei maakte hem pissig, niet boos, niet woedend, niet humeurig, maar echt pissig. Voor hem klonk het als 'Dat had je toch moeten weten, Kailee, alsjeblieft.' en daar kon hij niet tegen. Je kan wel tegen niet veel, hé? vroeg hij zichzelf met een grimas om zijn gezicht. In zijn ooghoek zag ze dat Eevy hem wenkte om terug te komen zitten, maar hij maakte een beeging met zijn hand om te zeggen dat hij geen zin had om te gaan zitten. De blonde jongen liep terug naar zijn rugzak, want er waren nu twee dingen die hij nu echt wou om rustig te worden, al ging één ding zowieso niet: Hij had geen bier of eender welke drank met alcohol bij. Hij ritste zijn rugzak open en haalde het pak sigaretten er weer uit. Héél even schoot door zijn hoofd dat Eevy hem misschien stom wou vinden omdat hij nog een sigaret ging roken, maar daarna sprak hij zich streng toe dat het hem geen barst kon schelen wat Eevy daar wel of niet van mocht denken. Hij leidde toch zijn eigen leven, right? Wel dan kon hij gerust nog een keer een sigaret roken. De witte aansteker toverde een vlammetje tevoorschijn, en het zorgde ervoor dat de sigaret aan ging. '27 is when the best ones die.' stond op de aansteker, iets wat hij als kleiner kind, rond de twaalf, op de aansteker van een van zijn oude vrienden geschreven had. Hij had geen idee of hij het juist geschreven had, maar het was een verwijzing naar zijn idolen die op hen zevenentwintigste het leven gegeven hadden. "Maar als je een Warlock bent, welke kracht heb je dan? Kan je daar niks mee doen?" Kai zat op een afstand naar haar te kijken, terwijl hij heel af en toe een haal nam van zijn sigaret en de rook weg blies, zodat hij zeker was dat het niet naar het meisje, of de wolf, hoe hij haar ook kon noemen, ging. "Het maakt me geen barst uit of ik een Warlock of een Shapeshifter geweest zou zijn. Ik ga niet om met mijn krachten, vermits ze me niet interesseren. Waarschijnlijk kan ik er wel wat mee, ja, maar ik doe er niets mee."


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit ma okt 27, 2014 8:42 pm





Ze kreeg in de gaten dat Kai niet helemaal blij was hoe Eevy reageerde. Wat moest ze dan doen? Als een baby gaan zitten huilen? Ze was echt wel wat gewend. Ze haalden hele dieren leeg om te overleven. Kom op zeg. Daarbij kwam dat ze het gewoon niet graag had dat mensen medeleven met haar kregen, vooral geen mensen. Zij konden niet in haar 'schoenen' staan, letterlijk en figuurlijk. Zij wisten echt niet hoe haar leven was geweest, ook al legde ze het nog uit, woord voor woord, dan nog zouden ze geen barst begrijpen. Het was precies zoals ze eerder tegen Kai had gezegd: 'Je zult nooit iemand vinden die je helemaal begrijpt'. Het maakte haar vrijwel niks uit, maar ze kon het niet hebben als anderen een reactie van haar verwachtten en die niet kregen. Eevy probeerde het laten varen en nodigde Kai weer naast haar uit, maar hij negeerde het en pakte een nieuwe sigaret om die vervolgens weer aan te steken. Heerlijk dacht Eevy sarcastisch en keek kort weg. Haar staart zwiepte eens hen en weer. Ze had weinig zin om in haar uppie te gaan liggen dus stond ze maar weer op. Ze schudde haar vacht wat uit en ging op dezelfde steen als eerder liggen. Dit keer paste haar lichaam er stukke beter op dan eerst. Nu lag het dan ook beter. Ze keek kort naar haar reflectie in het water. Niks bijzonders. Hetzelfde zoals altijd. Kai bleef op een afstand van haar, terwijl hij bleef roken. Eevy vroeg naar zijn krachten. Als Warlock moest hij toch wel iets kunnen doen. Als Eevy een Warlock was geweest had ze echt wel het beste uit haar krachten gehaald en had ze waarschijnlijk de meesten geroofd van het leven. Zonder daad geen leven. Ze grijnsde lichtjes bij die gedachtes. Toch was ze nog altijd liever een Shapeshifter dan een Warlock. Als ze al die verhalen van de mensen moest geloven had ze het nu zoveel beter als een Warlock. "Het maakt me geen barst uit of ik een Warlock of een Shapeshifter geweest zou zijn. Ik ga niet om met mijn krachten, vermits ze me niet interesseren. Waarschijnlijk kan ik er wel wat mee, ja, maar ik doe er niets mee." reageerde Kai op haar vraag. Eevy hief haar kop op en keek Kai aan. "What a waste.." sprak Eevy. Ze probeerde het te begrijpen waarom hij er niks mee deed, maar ze kon er geen conclusie aan vast knopen. Als hij niks met zijn krachten deed, iedereen maar haatte en niks anders deed dan zijn emotie's op proppen en zijn problemen uitzitten, dan was hij net zo goed als verloren. Dan had hij vrij weinig aan zijn leven. De zin spookte door Eevy's kop heen. Ze keek kort weg. Ze merkte dat haar humeur was over geslagen, dat kon zo gebeuren, vooral als ze van gedaante was verwisseld. Ze had nu dan ook wel wat spijt dat ze verandert was na een wolf, maar ze was uiteindelijk toch wel verandert naar een wolf aangezien ze anders in een gevaarlijk gevecht terecht waren gekomen met de roedel. Eevy stond op en liep weer richting Kai. In de paar stappen die ze richting Kai liep veranderde ze weer richting in een mens. "Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb het gehad met deze plek. Ik ken een warmere plek," sprak ze en zette een paar stappen van Kai af. Kort keek ze achterom naar Kai. Ze nodigde hem niet uit, maar ze ging er wel vanuit dat hij haar ging volgen, aangezien ze hem praktisch had uitgenodigd om bij haar te blijven voor de nacht.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 28, 2014 3:39 pm



"What a waste.." Hij wierp haar een dodelijke blik toe en keek daarna weer weg om in stilte te blijven zitten, verder te roken. Wat was er toch mis met hem? Het ene moment kon hij lachen, het andere moment wou het praten, het volgende moment wou hij niets anders als het papier van de sigaret tegen zijn lippen voelen en de rook zijn longen voelen ruïneren, hij wou de rook proeven als hij ademde, ook al rookte hij niet, hij wou de rook in zijn mond proeven. En toch zou hij een normaal leven willen leiden, mar hoe? Hij had geen idee, want hij was zijn leven aan het verpesten met mensen dodelijke blikken toewerpen en hopen dat hij een van deze dagen een keertje dood neer zou vallen. Iedere sigaret verkorte zijn leven met elf minuten, en misschien was dat wel de reden dat hij zo veel rookte. Dat Eevy weer op haar steen was gaan liggen interesseerde hem ook niet zo veel, niet dat iets hem nog leek te interesseren tegenwoordig. Zijn blik gleed via de lucht naar het water en terug, en daarna naar de rook die hij uitblies, terwijl hij fantaserde hoe hij per keer dat hij rook uitblies een deel van zijn problemen weg zouden waaien. Dat was wel een angename gedachte, en ook voelde hij zich daardoor wat beter, al voelde hij zijn ogen branden, niet zeker of het kwam door de rook die af en toe in zijn gezicht kwam, of omdat hij net zo pissig was geworden. De sfeer was duister geworden, vond Kai, want het was duidelijk dat zowel Eevy's als zijn humeur omgeslagen was, en Kailee voelde een duidelijk verschil vermits zijn moodswings hem altijd zo irriteerde met het plotse veranderen, en hij voelde in zijn buik dat er een verschil was met zijn vorig humeur. Opnieuw plaatste hij de sigaret tussen zijn lippen en ademde in. De rook vocht met het glazuur van zijn tanden, en versloeg de geur munte geur van tandpasta, waarna ze in een wolkje naar de hemel toe kroop, via de lucht die Kai uitblies. "Urh." verzuchtte hij, en dacht aan wat Eevy had gezegd over het verspillen van zijn krachten. "Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik heb het gehad met deze plek. Ik ken een warmere plek," Nu keek hij wel op, en zag dat ze hara witte vacht weer had ingeruild voor haar menselijke gedaante. Kailee stond op, en greep zijn rugzak die hij zijn rug op zwierde. Hij ging naast Eevy staan en wierp een blik op haar. "Het is niet dat ik hen niet wil gebruiken .." zei hij, met twijfel in zijn stem. "Ik weet gewoon niet tegoei hoe .. En wat ik ervan kan verwachten." Hij haalde een laatste haal van de sigaret en wreef deze uit tegen de zool van zijn schoen, om de peuk bij in het blik in zijn rugzak te steken. "En een warmere plek klinkt goed," lachtte hij kort, terwijl hij zijn moodswings alweer vervloekte. Een vrolijk gevoel bekroop hem, en hij wist donders goed dat het ieder moment kon omslaan in een heel erg pissig humeur.

Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 28, 2014 4:47 pm




Eevy keek naar Kai. Hij leek totaal in gedachten te zijn verzonken en hij leek totaal te zijn vergeten dat hij niet alleen hier was. Eevy kon nu begrijpen hoe het was dat hij alleen was. Het leek haast natuurlijk om hem alleen te laten. Lone Wolf ging er door Eevy's kop heen. Het was een uitspraak die ze vaker had gehoord, vooral in haar roedel. Het leek Eevy zelf altijd dom om alleen te zijn. De kans in overleving was immers kleiner, maar nu was ze hier toch alleen. Echter had ze nu wel weer gemerkt dat de roedel er altijd was voor haar. Aangezien de roedel Kai als een bedreiging had gezien. Ze grijnsde lichtjes. Ze richtte haar blik weer op Kai en zuchtte opnieuw, misschien moest ze ook maar gaan. Maar dat zou ook wel raar zijn. Zij had hem uitgenodigd om hier te blijven en nu wou ze gaan vertrekken. Ze stond op en liep weg. Nou ja. Kai was niet meer de gezellige Kai van eerder, dat was wel gebleken uit zijn houding. Eevy veranderde terug naar haar mensengedaante en richtte zich tot Kai. Ze zei hem dat ze naar een warmere plek zou gaan. Een kort stilte ontstond en Eevy kreeg de neiging om gewoon weg te lopen, maar toen sprak Kai. "Het is niet dat ik hen niet wil gebruiken .." begon hij. Het duurde even totdat Eevy het door had dat hij zijn krachten bedoelde.  Eevy hoorde nu dan ook de twijfel in zijn stem. "Ik weet gewoon niet tegoei hoe .. En wat ik ervan kan verwachten." eindigde hij zijn uitleg mee en drukte vervolgens zijn sigaret uit. Eevy knikte eens als teken dat ze het begreep. Ze liet haar gedachtes over zijn woorden heen glijden. "En een warmere plek klinkt goed," zei hij glimlachend. Eevy trok eens een wenkbrauw op door de plotselinge moodswing, maar werd aangestoken door zijn lach en lachte dus zo ook weer terug. Eevy wenkte hem kort en begon daarna te lopen, terug naar het bos waar ze vaker overnachten. Kort dacht ze terug aan wat Kai had gezegd. Ze voelde zich nu dan ook wel schuldig dat ze zo had gereageerd. Ze zuchtte eens en keek naar Kai. "Maar weet je dan wel welke krachten je hebt?" vroeg Eevy licht nieuwsgierig. Opnieuw kreeg ze de drang om hem te helpen en daar vervloekte ze zichzelf voor. Hoe meer mensen dichterbij je kwamen, hoe zwakker je werd, dat was haar theorie en tot nu toe klopte hij. Niet dat er ooit een mens dichtbij haar was gekomen, maar daar dacht ze koppig niet aan. Ze liet haar blik glijden over het landschap. Hier in het bos was het sowieso donker en moest ze dan ook oppassen waar ze liep. Vooral op haar bloten voeten was het niet altijd ideaal, maar toch nog altijd beter dan die dikke schoenen. Al snel zag ze de grot in de verte, waar ze hen naar toe zou begeleiden. "Kan je ze ook niet oefenen of zo? Er moet toch een manier zijn om ze gewoon te kunnen gebruiken," sprak Eevy kort haar gedachtes uit, terwijl ze haar blik nog steeds had gefixeerd op de grot voor hen. Uiteindelijk waren ze dan ook bij de grot aangekomen en zuchtte ze eens voldaan. "Ta-da!" sprak ze met een brede grijns. "Het is misschien geen vier sterrenhotel, maar het kan er mee door," sprak Eevy met een grijns en ging de grot binnen.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 28, 2014 8:13 pm

Code:SELECT CONTENT



Het meisje knikte, en vervolgens zag hij dat ze haar wenkbrauw op trok door zijn plotse verandering van humeur. Maar gelukkig lachtte zij uiteindelijk ook, en ze wenkte op hem, waarna ze begon te lopen. Hij slofte achter haar aan, en hoorde Eevy zuchten. "Maar weet je dan wel welke krachten je hebt?" vroeg ze nieuwsgierig aan hem, en Kai haalde zijn schouder lichtjes op. "Not really," anwtoorde hij, vermits hij nooit met zijn kracht had geprobeerd iets te doen, na het voorval wat hij gehad had. Toen hij op een keer kwaad werd op iemand, en hij zijn armen had uitgestoken om op die af te lopen, werd de jongen tegen de muur geblazen, en sindsdien heeft Kai nooit meer zijn krachten gebruikt. "Kan je ze ook niet oefenen of zo? Er moet toch een manier zijn om ze gewoon te kunnen gebruiken," Hij haalde opnieuw zijn schouder op. "Ik heb ze gewoon al heel lang niet meer gebruikt, ik weet niet meer hoe. Plus toen ik ze gebruikte was het een ongeluk." Ze kwamen bij een grot, en Kai hoorde Eevy zuchtten. "Ta-da!" grijnsde zij. "Het is misschien geen vier sterrenhotel, maar het kan er mee door," Ze liep binnen, en Kailee volgde haar. "Een vijfsterren hotel lijkt het wel," grijnsde hij, terwijl hij verwonderd in de grot rondkeek. Het was eigenlijk best wel een leuke grot.

Kai dacht na over zijn krachten terwijl hij rond keek, en bedacht dat hij het heus een keer kon proberen, om ze opnieuw te gebruiken, maar hoe, op wat, wanneer? Waarom zou ik?! Hij liep terug naar Eevy, en keek haar aan. Het schoot door zijn hoofd dat ze misschien nog konden eten. Zou hij zijn krachten kunnen gebruiken om een dier te vangen? "Uhm. Misschien moeten we nog eten?" Hij keek twijfelend rond. "En misschien kan ik op een manier mijn krachten oefenen op een dier, een prooi, of whatever."

+Niet het langste, sorry D:


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Jinn
━ Global Moderator ━


Posts : 635
IC : 86
Leeftijd : 21

“ Character „
Leeftijd: 13 years
Sex: Male
Family Tree: Venom
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit di okt 28, 2014 8:46 pm




"Not really," reageerde Kailee op haar vraag. Niet? Maar de kracht werd toch altijd vast gesteld bij de geboorte? Tenminste, voor zover Eevy wist. Ze was natuurlijk niet opgegroeid rondom Warlocks en Kaillee was eigenlijk één van de eerste die ze tegen was gekomen. Kort keek ze nieuwsgierig in de ogen van Kai, maar veel duidelijker werd het er niet van. "Ik heb ze gewoon al heel lang niet meer gebruikt, ik weet niet meer hoe. Plus toen ik ze gebruikte was het een ongeluk." Eevy keek hem kort aan, waarna ze knikte. Dat verklaarde een hoop. Maar toch. Je zou vroeg of laat je angsten onder ogen zien. Eevy overwoog het even, maar besloot dat toch niet te zeggen aan Kai. Ze kenden elkaar nog niet zolang, maar Eevy gokte dat Kai best koppig was. Zijzelf was ook erg koppig en ze wist uit ervaring dat ze niet graag op feiten werd gedrukt die ze liever ontliep. Dus besloot ze om haar gedachtes maar voor haarzelf te houden. Eenmaal bij de grot aangekomen introduceerde ze het als 'geen viersterrenhotel, maar het kon ermee door'. "Een vijfsterren hotel lijkt het wel," reageerde Kai erop. Eevy grinnikte lichtjes, terwijl ze grot in liep. Eenmaal in de grot aangekomen keek ze kort naar Kai die haar volgde. Ondanks dat de grot goed bestemd was tegen alle weersomstandigheden, was er nog wel genoeg licht om te zien waar je liep. Eevy nam plaats op een steen en keek kort om haar heen. Ze had hier eerder de nacht door gebracht, maar dat was toch wel even geleden. Het leek er echter niet op dat anderen dit gebruikte als slaapplek. Dat was een goed teken, aangezien ze dit dan misschien kon gaan claimen. Kort keek ze naar Kai. Zou hij morgen al vertrekken? Op zich zou ze het niet erg vinden om hem nog wat langer hier te houden. Immers leek het er sterk op dat hij er even uit moest. Hij moest zich even op andere dingen concentreren. Zoals zijn krachten en misschien gewoon genieten van de natuur, die altijd overal was. "Uhm. Misschien moeten we nog eten?" Eevy keek op en keek Kai aan. "Eten?" herhaalde Eevy. Kort trok ze een wenkbrauw op en dacht eens na. Ze betwijfelde of Kai wel hield van rauw vlees. Zij was immers wel wat gewend. "En misschien kan ik op een manier mijn krachten oefenen op een dier, een prooi, of whatever." Ah zo zat het dus. Eevy grijnsde lichtjes. Ze leunde wat naar achter. "Ik vind het best. Ik heb op het menu, hinde, konijn of vis. Voor de vis moet je jammer genoeg terug gaan naar het meer waar we net vandaan kwamen," zei Eevy. Ergens voelde Eevy zich opgelucht dat Kai toch bezig wou gaan met zijn krachten. Eevy stond op en liep langs hem heen weer naar buiten. "Ik denk dat een hinde het makkelijkste prooi zou zijn, aangezien die het grootste oppervlakte hebben en dus de grootste kans dat je het raakt," zei Eevy met een lichte grijns. "Maar hoe wou je het dan gaan eten? Ik heb geen moeite met rauw eten, maar als jij geen vuur krachten hebt moet jij het ook rauw gaan eten," legde Eevy uit.


Terug naar boven Ga naar beneden
 
avatar

Orr Axl
━ Member ━


Posts : 247
IC : 29

“ Character „
Leeftijd: 25 y/o
Sex: Male
Family Tree: -
Profiel bekijken



BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit wo okt 29, 2014 10:57 am




het meisje keek op naar hem, en hij vroeg zich af of hij misschien iets verkeerd gezegd had. "Eten?" herhaalde ze hem, en trok een wenkbrauw op. Kailee keek in de tussentijd rond, terwijl zij nadacht, en bekeek de grot even, terwijl hij opmerkte dat hij altijd rondkeek als hij wachtte. Eevy grijnsde toen hij zei over zijn krachten oefenen, en hij zag dat ze naar achter leunde. "Ik vind het best. Ik heb op het menu, hinde, konijn of vis. Voor de vis moet je jammer genoeg terug gaan naar het meer waar we net vandaan kwamen," Eevy liep langs hem door, terug naar buiten, en hij volgde haar, al liet hij zijn tas gewoon in de grot staan, niemand die die daar ging halen. "Ik denk dat een hinde het makkelijkste prooi zou zijn, aangezien die het grootste oppervlakte hebben en dus de grootste kans dat je het raakt," grijnsde het meisje, en hij knikte, al dacht hij terwijl na over andere opties. Nooit de meest voor de hand liggende optie kiezen. dacht hij grijnzend. "Maar hoe wou je het dan gaan eten? Ik heb geen moeite met rauw eten, maar als jij geen vuur krachten hebt moet jij het ook rauw gaan eten," Kai grijnsde kort, en schudde zijn hoofd. "Maar ik heb een aansteker bij, dus." Kai fronstte even, en opende zijn mond, terwijl hij zijn zin voorbereidde. "Ik zou ook kunnen proberen om een vis te vangen. Of twee. En op een manier krijg ik misschien water mee, dan kan ik een vuurtje maken en de vis koken," mompelde hij meer tegen zichzelf dan tegen het witharige meisje voor naast hem. Kailee zette nog een paar passen naar voor, maar liep terug naar zijn tas en haalde er een leeg flesje uit, wat hij even later gewoon in zijn rugzak stak, om de rugzak op zijn rug te doen, en liep naar Eevy. "Ik ga terug naar het meer, je hoeft niet mee als je niet wilt, ik denk dat ik de weg wel kan vinden." Terwijl hij het zei slikte hij, want hij wist niet of hij zijn krachten nog kon gebruiken. Ach, gewoon proberen, nam hij zichzelf voor.


Terug naar boven Ga naar beneden
 

BerichtOnderwerp: Re: Smells like Teen Spirit

Terug naar boven Ga naar beneden
 
 

Smells like Teen Spirit

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 2Ga naar pagina : 1, 2  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
KAECHAN :: {{❥ Soulsilver :: Soulsilver :: Ironbarrow-